Çok gecikmiş mi, hayatınızı değiştirecek mi yoksa anlamsız mı? Düğün kuralı değişiklikleri hakkındaki düşünceleriniz

Hükümet, çiftlerin neredeyse her yerde evlenebilmesi için evlilik yasalarını gevşetmek istiyor. Courtney ve Sam Scholey, Oxfordshire kırsalındaki bir mekanda hayallerindeki düğün gününü yaşadılar - ancak bu yasal değildi. Sam ve Courtney Scholey'nin karı-koca oldukları gün, düğün günleri gibi hissetmediler. Koridorda yürümek yoktu, yüzük takası yoktu, gelinlik yoktu ve müzik yoktu.

Bunların hepsi birkaç gün sonra, çiftin Oxfordshire kırsalındaki bir mekanda kendilerini tanıyan bir kutlamacının önderliğinde özel bir tören düzenlediğinde gerçekleşti. Bu onların hayallerindeki düğündü ama İngiltere ve Galler'de yasal değildi. Ve böylece Nisan ayında Buckingham'daki bir kütüphanede sessizce kağıtları imzalamak için yüzlerce pound harcadılar.

Courtney BBC'ye "Bizim için o gün olabildiğince önemsizdi" dedi. "Yasal olarak bağlayıcı hale getirmek için söylememiz gereken sözlerdi. Scholey çifti, düğünlerdeki katı kuralların evliliği daha stresli, daha pahalı ve daha az anlamlı hale getirdiğini düşünen sayıları giderek artan çiftlerden biri.

Ancak bu ay açıklanan ve hükümet tarafından evlilik yasalarında son 200 yılın en büyük değişikliği olarak tanımlanan yeni tekliflere göre, İngiltere ve Galler'deki çiftler, kayıtlı bir görevli tarafından onaylandığı sürece, ormanlardan plajlara kadar daha geniş bir dizi alışılmadık yerde resmi evlilik törenleri yapma özgürlüğüne sahip olabilecek. Bu, Galler'in çılgınca güzel bir köşesinde, yalnızca annesi ve partnerinin annesinin tanık olduğu bir yerde evlilik yemini etmek istediğini söyleyen Nicky Brown için hoş bir haber. 57 yaşındaki BBC'ye "Koyunlarla dolu bir tarlada evlenmekten oldukça mutlu olurum" dedi.

Ancak bazıları kutsal evlilik geleneğinin saptırıldığını söylüyor. Düğün kurallarının geçmişi 18. ve 19. yüzyıllara kadar uzanıyor. Şu anda, İngiltere veya Galler'de bir evlilik veya hemcins birlikteliği töreninin yasal olarak bağlayıcı olabilmesi için onaylanmış bir yerde yapılması gerekiyor ve birçoğu, yemin, kişi sayısı veya müzik gibi düğünün unsurları üzerinde kontrol sağlıyor.

Düğünü kimin ve nasıl yönetebileceği konusunda da sıkı kısıtlamalar var. Yetkili dini şahsiyetler, birkaç istisna dışında, yalnızca ibadet yerlerinde bunu yapabilir. Kayıt memurları bir düğün düzenleyebilir, ancak herhangi bir dini içeriğe sahip olamaz.

Ve kutlama yapanlar yasal olarak insanlarla evlenemezler. Hukuk Komisyonu'nun 2022'deki bir raporu, geçmişi 18. ve 19. yüzyıllara kadar uzanan bu evlilik yasalarının "karmaşık, verimsiz, adaletsiz ve gereksiz yere kısıtlayıcı" olduğu sonucuna vardı. Dönemin başbakan yardımcısı David Lammy, İngiltere ve Galler'deki evlilik yasalarının "modern Britanya'yı şekillendiren sosyal ve kültürel değişimlere ayak uyduramadığını" söyledi.

Şöyle ekledi: "Bazıları, biri yasal diğeri inanç temelli iki farklı törenin bedelini ödemek zorunda hissediyor kendini. Bazıları ise yasal olarak tanınmayan bir evliliğe giriyor.

Diğerleri ise inançlarını yansıtmayan bir şekilde evlenmek dışında çok az seçenekleri olduğunu düşünüyor ve bu da neşeli bir olay olması gereken durumu bozuyor. İskoçya ve Kuzey İrlanda, kurallarını yıllar önce gevşetti. Her ne kadar yeni kuralların kesin şekli Eylül ayına kadar kamuoyunun istişaresinde olsa da, bu değişiklikler düzenlemeleri "bina bazlı" düzenleme modelinden "memur bazlı" modele dönüştürecek. Brown, kendisi ve partnerinin, onları yansıtan bir düğünün yasal ve uygun maliyetli bir versiyonu olmadığı için evlenmeyi ertelediklerini söyledi.

Zil ve ıslık, hatta gelinlik bile istemediğini söyledi. "Sadece birisinin bizimle evlenmesini istiyorum ve bu dünyaya mal olmayacak güzel bir ortamda. Brown, 86 yaşında ve hasta olan annesinin düğün gününü kaçıracağından korktuğunu açıkladı.

Ancak bu değişiklikler ona umut vermişti: "Yasalar artık 200 yıl mı geçerliliğini yitirdi? 66 yaşındaki Miranda Allard da değişimin çok gecikmiş olduğu konusunda hemfikir.

40 yıl önce evlendiğinde, ebeveynlerinin bahçesinde dinler arası bir tören düzenlemek için izin almak için zorlu aşamalardan atlamak zorunda kaldı ve bugün çiftlerin aynı engellerle karşılaşmasını hayret verici buluyor. "Özel bir ruhsat için başvurduk... [ve] Yahudi kayınvalidemi kilisede düğüne göndermek istemediğimizi anlattık" dedi. "Öte yandan ben Hıristiyan bir ailede büyüdüm ve bunu bir nüfus dairesinde yapsaydım 'evli hissetmezdim'.

Yetkilileri törene izin vermeye ikna etmek için çiftin, ebeveynlerinin, yerel piskoposun, köy papazının ve daha fazlasının mektupları gerekiyordu. "Aynı zamanda yasal Hıristiyan hizmetimizi, cam kırmak gibi Yahudi duaları ve gelenekleriyle de birleştirdik. O zamandan beri hiç duyulmamış bir şey" dedi ve düğünlerin gazetelerde bile yer aldığını ekledi. Simon ve Miranda Allard, 40 yıl önce evlendiklerinde ebeveynlerinin bahçesinde dinler arası tören düzenlemek için izin almak zorunda kalmışlardı... Soyadını vermeyen Peder John, BBC Your Voice'a yazarak kendisinin de bu tür törenler gerçekleştirebilmek istediğini belirtmişti."