Bu Palyaçolarda Bir Masumiyet Var

Geoff Sobelle'in yeni gösterisinde, beyaz yüzlü, cenaze peçeli, uyumsuz jodhpur pantolonlu ve kuyruklu ceketli bir palyaço topluluğu Edinburgh'daki King's Theatre'da koltukların önüne doğru somurtkan bir şekilde süzülüyor. Bir türkünün zamansız tıngırtısı eşliğinde seyirciye bakıyorlar, sonra perde kalkıp büyük çadırları tüm yıpranmış ihtişamıyla ortaya çıkınca neşeleniyorlar. Gösterinin büyük bölümünde, palyaçolardan bekleyeceğiniz gibi davranıyorlar; bazı sahneler diğerlerinden daha eğlenceli.

Müzikal skeçler, sahte eller ve yedek bacaklarla görsel şakalar, devrilen arı kutuları ve sahneden kuralsızca fırlatılan patlamış mısır torbaları var. Bu palyaçolarda bir masumiyet var. Çocuklar gibi sakar ve muhtaçlar.

Seyircinin onayını arıyorlar ve onayı alınca ne yapacaklarını bilemiyorlar. Sadece bizi güldürmek için mi buradalar, yoksa başka bir şeyin sembolü olabilirler mi — belki yeni bir ulusun ilk günlerinde bocalayan öncüler? Sessiz komedinin ortasında bir Yankee Doodle enerjisi ve Amerikan kültürünün izleri var.

Dönüm noktası, kovboyların atlarla salona girdiği şakacı bir mizahla başlayan ve muz taşıyan silahlı bir adamın ateş açmasıyla karanlıklaşan vahşi batı rutininde geliyor. Kurşunlar her yere gidiyor ve Amerikan kel kartalı gökten düşüyor. Amerikan rüyasının dizginsiz bireyciliği, insan topu güllesi formunda kendini buluyor — hırslı başarının kibri ile herkesin birlikte çalışmasıyla ilgili klişelerin birleşimi.

Edinburgh Uluslararası Festivali tarafından Bağımsızlık Bildirgesi'nin 250. yıldönümü anısına sipariş edilen Clown Show, keşif sevincinden tehlikedeki bir gezegene, bir İspanyol özgürlük şarkısına ve bir ICE ajanları falanksına uzanıyor. Anarşik coşku nihilist aşırılığa dönüşüyor. Gösteri, Edinburgh'daki King's Theatre'da 30 Ağustos'a kadar sürüyor.