Düşük Dozlar Bilişsel Performansla Anlamlı İlişki Göstermedi

Milyonlarca kişinin kullandığı yaygın bir vitamin takviyesinin, demans riski taşıyan yaşlı yetişkinlere odaklanan yeni araştırmaya göre beyin sağlığıyla beklenmedik bir bağlantısı olabilir. Emory Üniversitesi'nden araştırmacılar, hafif bilişsel bozukluk (MCI) ve uyku bozuklukları yaşayan yetişkinlerde yüksek doz D vitamini takviyesinin daha iyi bilişsel performansla ilişkili olduğunu buldu. Bu iki faktör, Alzheimer hastalığı riskinin artmasıyla bağlantılıdır.

Uyku sorunları MCI hastalarında da yaygındır; hastaların neredeyse yarısını etkiler ve bilişsel gerileme riskini artırabilir. Emory Üniversitesi Nell Hodgson Woodruff Hemşirelik Okulu'ndan doçent Victoria Pak "Bulgularımız, özellikle hafif bilişsel bozukluk ve uyku bozuklukları olan kişilerde D vitamini takviyesi alımı ile bilişsel performans arasındaki ilişki hakkında bize ilginç bir ipucu veriyor" dedi. Pak, bilişsel belirtiler zaten gelişirken potansiyel olarak değiştirilebilir bir faktörü belirlemenin özellikle önemli olduğunu ekledi.

Çalışmaya 50 yaş ve üzeri, hem uyku bozukluğu hem de teşhis edilmiş veya şüphelenilen MCI olan 54 yetişkin katıldı. Araştırmacılar, katılımcıların bilişsel işlevlerini, hafıza ve düşünme becerileri için yaygın olarak kullanılan bir tarama aracı olan Montreal Bilişsel Değerlendirme (MoCA) ile değerlendirdi. Ayrıca dozaj ve tür dahil olmak üzere D vitamini takviyesi kullanımı hakkında bilgi topladılar.

Araştırmacılar, yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi ve eğitim düzeyi gibi faktörleri hesaba kattıktan sonra, günde 5.000 uluslararası birim (IU) veya daha fazla D vitamini aldığını bildiren katılımcıların, D vitamini takviyesi almayanlara göre bilişsel testlerde önemli ölçüde daha iyi performans gösterdiğini buldu. Düşük dozlar bilişsel performansla anlamlı bir ilişki göstermedi. Araştırmacılar, yüksek doz D vitamini takviyesinin bu belirli yaşlı yetişkin grubunda daha iyi genel bilişle ilişkili olduğu sonucuna vardı.

Ancak bulguların dikkatle yorumlanması gerektiğini vurguladılar. Günde 5.000 IU veya daha fazla alan katılımcı sayısı nispeten azdı ve çalışma, neden-sonuç kanıtlamak için tasarlanmış bir klinik deney değil, gözlemsel bir çalışmaydı. Başka bir deyişle, bulgular D vitamininin hafızayı iyileştirdiğini veya demansı önlediğini kanıtlamıyor.

Daha iyi bilişsel işlevlere sahip kişilerin, takviye almak da dahil olmak üzere sağlık bilincine sahip davranışlarda bulunma olasılığının daha yüksek olması mümkündür. Araştırmacılar özellikle ters nedenselliğin göz ardı edilemeyeceğini belirtti. Çalışma ayrıca D2 ve D3 vitaminleri arasında anlamlı bir fark bulamadı; bu da dozun tüketilen takviye türünden daha önemli olabileceğini düşündürüyor.

Bilim insanları bu bağlantı için birkaç olası biyolojik açıklama olduğunu söylüyor. Önceki araştırmalar D vitamininin iltihabı düzenlemeye yardımcı olabileceğini öne sürerken, kötü uyku artan inflamatuar aktivite ve daha kötü bilişsel sonuçlarla ilişkilendirilmiştir. Nöroinflamasyonun da uyku bozuklukları ile bilişsel gerilemeyi birbirine bağlayan bir mekanizma olduğu öne sürülmüştür.

Araştırmacılar, ilişkinin neden yalnızca daha yüksek D vitamini takviyesi alımı bildiren katılımcılarda görüldüğünün belirsiz olduğunu söyledi. Pak, bu bulguyu daha fazla araştırmak için bir sonraki adımın D vitamini takviyesini doğrudan test eden randomize bir klinik deneme olacağını söyledi. Böyle bir çalışma, D vitamininin bilişsel performans üzerinde nedensel bir etkisinin olup olmadığını ve bilişsel sağlığı desteklemek için potansiyel bir strateji sunup sunamayacağını belirlemeye yardımcı olabilir.

Umut verici sonuçlara rağmen daha büyük çalışmalara ihtiyaç var. Pak, "Bu gözlemsel bir çalışma olduğu için henüz yüksek doz D vitamini önerme noktasında değiliz" dedi. Takviyenin uygun olup olmadığı kişiye bağlıdır, bu nedenle düşünen herkes kendisi için neyin doğru olduğu konusunda sağlık uzmanıyla konuşmalıdır.