Güney Teksas'tan Hint Okyanusu'nun Uzak Bir Bölümünde Hedeflenen, Sağlam Bir İnişe Gönderdi

SpaceX Cuma günü fazlasıyla şanslıydı; 13'üncü tam ölçekli Starship test uçuşunu dünyanın öbür ucuna Güney Teksas'tan Hint Okyanusu'nun uzak bir bölümünde hedeflenen, sağlam bir inişe gönderdi. Starship daha önce de hassas sıçramalar yapmıştı. Ancak bu sefer gemi yavaşça yana yattı ve Avustralya'nın batısındaki okyanusun uzak bir bölümünde yüzerek durdu.

Daha önceki su sıçramaları yangınlarla sona erdi; bu, SpaceX yetkililerinin Starship'in her suya inişinden beklediği bir sonuçtu. Yüzer Starship, Hint Okyanusu'na ulaştıktan sonra iyi durumda görünüyordu. SpaceX mühendisleri, ısı kalkanını incelemek için aracın üzerinde drone uçurdular ve geminin paslanmaz çelik gövdesini yalıtan 18.000'den fazla seramik karonun, uzaya gidiş dönüş yolculuğunu nasıl atlattığını şimdiye kadarki en iyi şekilde gördüler.

Starship, Teksas, Starbase'den bir saatlik uçuşunun sonunda atmosfere geri dönerken fayanslar 2.600° Fahrenheit'e (1.430° Santigrat) kadar sıcaklıklara dayandı. Şirketin kurucusu ve CEO'su Elon Musk'a göre, Cuma günkü uçuşun mükemmel bir şekilde sona ermesinden cesaret alan SpaceX'in, bir sonraki lansmanda Starship ile bir sonraki adımı atması muhtemel. Bu, aracı fırlatma alanına geri getirmek için Starship'i daha uzun menzilli bir yörüngeye, belki de alçak Dünya yörüngesine fırlatmayı gerektirecektir.

Fırlatma kulesindeki mekanik kollar, havada asılı kalmaya yavaşlayan gemiyi yakalamaya çalışacaktır. SpaceX bunu zaten roketin Starship'in kendisinden daha büyük ve daha ağır olan ancak çok daha düşük bir hızda geri dönen devasa Süper Ağır güçlendiricisiyle yaptı. Musk, X Cuma akşamı şunları yazdı: "Görev verilerinin incelenmesinden sonra sorunlar tespit etmezsek, SpaceX bir sonraki uçuşta gemiyi kuleyle birlikte yakalamaya çalışacak.

Starship'in altı Raptor motoru Hint Okyanusu'nda yüzüyor. Kredi: SpaceX Veriye Aç Mühendisler, uzun süredir ısı kalkanının performansını ve dayanıklılığını Starship programı için en zorlu zorluklardan biri olarak tanımlıyorlar. SpaceX'in Starship'e yönelik tutkusu hızlı geri dönüşleri ve nihayetinde günde birden fazla uçuşu içeriyor.

Bunun başarılabilmesi için ısı kalkanının kalkış ve yeniden giriş sırasında gördüğü titreşimlere ve aşırı sıcaklıklara karşı dayanıklı olması gerekiyor. Her uçuştan sonra yenilenemez veya değiştirilemez. Şirketin canlı web yayınına yorum yapan SpaceX iletişim yöneticisi Dan Huot, "İlk kez sağlam bir Starship'i suya koyuyoruz" dedi.

"Bu, ısı kalkanı verilerini almaya çalışan ekip için bir rüya senaryosu. Cuma günkü bozulmamış sıçrama, SpaceX'in daha ayrıntılı incelemeler için roketi muhtemelen Avustralya'da bir yere geri çekme olasılığını da açıyor. Starship yeniden kullanım için tasarlanmıştır ancak tuzlu suya maruz kaldıktan sonra kullanılamaz.

"Bu, ısı kalkanını ve diğer her şeyi iyileştirmek için çok kritik. Gerçekten iyi haber şu ki... oldukça sağlam görünen bir ısı kalkanına bakıyorsunuz" dedi Huot. "Önemli ölçüde daha yüksek bir dinamik basınçta uçuyorduk, bu yüzden yokuş yukarı giderken bu araca çok daha fazla baskı uyguluyorduk ve araç orada suyun içinde duruyor.

SpaceX, şirketin Starlink uydu geniş bant ağı üzerinden su sıçramasının ardından Starship'ten sinyaller almaya devam etti. Starship'teki bir kamera, su merceğe çarptığında aracın altı Raptor motorunda herhangi bir dış hasar belirtisi göstermedi. Cuma günkü test uçuşu, SpaceX'in Starship'inin devasa Süper Ağır iticisi üzerinde 13. fırlatılması ve dünyanın en güçlü roketi Starship Versiyon 3'ün en son versiyonunun ikinci uçuşuydu.

Starship ve Süper Ağır iticisi, SpaceX'in Güney Teksas'taki fırlatma sahasından 24 Temmuz 2026'da saat 17:51 CDT'de havalanıyor. Kredi: Reginald Mathalone/NurPhoto, The 408 metre uzunluğundaki (124 metre) roket, ABD-Meksika sınırının birkaç mil kuzeyindeki Starbase, Teksas'tan 17:51 CDT'de (18:51 EDT; 22:51 UTC) havalandı. Süper Ağır itici üzerindeki otuz üç metan yakıtlı Raptor motoru, roketi Meksika Körfezi üzerinden doğuya ve üst atmosfere yönlendirdi; burada güçlendirici, kriyojenik yakıtının çoğunu yaktıktan sonra Starship'in üst aşamasından ayrıldı.

SpaceX'in Uçuş 13'e ilişkin kontrol listesinde eksik kalan tek şey, Süper Ağır iticinin kontrollü sıçramasıydı. Teksas sahili açıklarında bir iniş için motorlarını yeniden çalıştırması ve güçlendiriciyi kurtarma ve yeniden kullanım için fırlatma rampasına geri döndürmek için gereken manevraları simüle etmesi gerekiyordu. Ancak bazı Raptor motorları iniş sırasında yeniden çalıştırılamadı ve itici yüksek hızla okyanusa düştü.

SpaceX ayrıca Mayıs ayındaki son uçuşta güçlendiricinin sıçramasıyla da sorun yaşadı. Cuma günkü uçuşta bir miktar ilerleme görüldü, ancak mühendislerin Süper Ağır güçlendiricinin bu versiyonunu kurtarmak için yapacak daha çok işi var. SpaceX daha önce Starship Versiyon 2 tasarımıyla Super Heavy iticilerini kurtarıp iki kez yeniden uçurdu, ancak Versiyon 3'te bu olmadı.

SpaceX yetkilileri şirketin web sitesindeki bir güncellemede şöyle yazdı: "Güçlendirici, ateşlemeyi erken sonlandırmadan önce, ilk kez bir Super Heavy V3 ile 33 motorun tamamıyla geri tepme yanmasının yüksek itme kısmını başarıyla tamamladı. "Körfez'de sert bir sıçrama yaşamadan önce bir alt kümenin başarılı bir şekilde ateşlenmesiyle, iniş için motorlarını yeniden çalıştırmaya çalıştı. Uzayda başarı Starship, Süper Ağır itici Körfez'e doğru alçalırken, Karayip Denizi, Atlantik Okyanusu ve Güney Afrika üzerinde yarım saatlik bir yolculuğa başlamadan önce altı motorunu beş dakikadan fazla ateşlerken uzaya doğru hızlanmaya devam etti.

Motorun kapanmasından birkaç dakika sonra Starship, yük bölmesi kapısını açtı ve 20 Starlink uydusundan oluşan bir yığını konuşlandırmaya başladı. Uydular, SpaceX'in yükseltilmiş Starlink V3 modelinin ilkidir ve çıktı ve güçte önemli iyileştirmeler sağlanmıştır. Ayrıca Starlink V2'lerden daha büyük ve ağırdırlar, bu da SpaceX'in daha küçük, güçlü Falcon 9 roketine sığmayacakları anlamına gelir.

Starship, Pez benzeri konuşlandırıcıyı kullanarak Starlink V3'leri uzay aracının yan tarafındaki yarık benzeri bir açıklıktan denize fırlattı. Düz panel uydular uzayda uzun süre kalmadı. Starship ile aynı yörünge altı yörüngede uçtular ve fırlatıldıktan bir saatten daha kısa bir süre sonra atmosfere geri düştüklerinde yanacak şekilde tasarlandılar.

Kısa süre içinde SpaceX yer ekipleri, radyo ve lazer iletişim bağlantıları aracılığıyla uyduların her biriyle bağlantı kurdu ve ateşli yok oluşlarından önce "anahtar telemetriyi indirdiler". Bu, mühendislere Starlink V3'lerin uzaydaki performansına ilk kez bakma olanağı sağladı. Altı Raptor motorla çalışan Starship'in, sahne ayrılmasından hemen sonra Süper Ağır güçlendiricideki bir kamera tarafından çekilen bu görüntüde Cuma günü uzaya doğru hızlandığı görülüyor. Kredi: SpaceX Uydu konuşlandırmaları tamamlandığında, dikkatler geminin Raptor motorlarından birinin kısa süreliğine yeniden çalıştırılmasına çevrildi; bu, mühendislerin son uçuşta öngördüğü bir şeydi."