Endonezya'da Miranda, La Malagueta'da Büyük Kapıyı Açtıktan Sonra Antequera'da da Durdurulamaz Serisini Sürdürdü

Juan Ortega ile birlikte omuzlarda taşınarak çıkmadı; Ortega yine ipeksi üslubunu sergiledi. Pablo Aguado onlara katılmaya yaklaştı, ancak tekrarlanan hatalı kılıç vuruşları buna engel oldu. Üçü de harika bir öğleden sonra sundu, ancak bu sığırlar sayesinde değildi.

Corrida'nın sonunda tribünlerden "Ne ayak takımı, yetiştirici! diye bir bağrış duyuldu. Malaga yaylalarından serinleyen bir esinti de yardımcı olmadı.

Goyesca, sürünün en kötü boğasıyla açıldı, ancak bu, kapıdan geçmek üzere olanı seyirciye şimdiden hazırlıyordu: sınıfı ve yönü olmayan, istekli Juan Ortega'ya çok az şans veren bir Astolfi boğası. Büyük bir soğukkanlılıkla, çirkin yük belki iyileştirilebilirdi. Sevilyalı'nın vermeye çalıştığı izlenim buydu, ancak bu rüzgarda imkansızdı.

Yine de bunu, Ortega'nın diz üstü farol ile karşıladığı ve boğa zayıflamaya başlamış olmasına rağmen solda iki olağanüstü veronica yaptığı dördüncüde telafi etti. Palomares onu atın yanında iyi tuttu ve Juan, hiçbir fırsatı kaçırmadan delantallerle devraldı. Başlangıç hiç de sıradan değildi: aşırı derecede özgün, biri diğerinden güzel molinetler ve çiçek geçişleri örüyor, hepsi onun alamet-i farikası olan ağır, yavaş bir el değiştirmeyle bitiyordu.

Hayvanın güç eksikliği, Ortega'nın iki tarafta da, dizden göğüs geçişleriyle ve seyirciyi koltuklarından kaldıran, dizler üzerinde son derece tutkulu bir ayudados por alto bitirişiyle lezzetli bir faena bırakmasına engel olmadı. Huelvalılar, De Miranda'nın boğalarının önünde her zaman bulerías ile alkışlayarak desteklerini gösterdikleri için meydandan gururla ayrılacaklardı. İkinci boğanın duyduğu ilk şey buydu; uysal, asil ama pek de yol almayan küçük bir boğa.

David onu yavaş yavaş çalıştı, Astolfi boğasının yüklerini uzatmayı başardı, gerçekten iyi sağ el serileriyle, Ponce'u andıran havalarla; Ponce, callejón'dan öğrencisine öğüt veriyordu. Ve bir başka naturales serisi, ölçülü, fazladan bir dokunuş veya çekiş olmadan, zirveydi. Boğanın giderek daha donuklaştığını gören matador, zarif ve düzgün son mondeñinalar öncesinde kalabalığı ayağa kaldıran bir bitirişte kendini boynuzlarının arasına attı.

Hayvan, onu maksimum ve daha fazlasıyla sıktığı için tamamen teslim olmuş, en önemli anda yardımcı olmadı, bu yüzden bir saplama bırakmadan önce iğne yaptı. Bu, onun iki kulağı da kesmesine engel olmadı. Bunlara, De Miranda'nın delantallerle zevkle karşıladığı beşincide bir üçüncüsü de eklenmeli.

Ancak boğa, en başından beri ruhunu taşıyamadı, bu yüzden David onu özenle dışarı çıkardı, ancak her zaman onun altında kaldı ve ikinci seriden sonra tamamen yattı. Huelvalı adam, ayakları bitişik naturales ile yumuşakça onunla savaştı. Faena, yalnızca ustanın Ponce'un Huelvalı adamın iyi işine "Bieeeen! diye bağırmasıyla bozulan bir sessizlik içinde yaşandı; Huelvalı adam Astolfi'den ışık yılları uzaktaydı.

Hayvan artık zar zor geçerken ayudados ile bitirdi. David için en klasik versiyonunda bir başka önemli öğleden sonra. Antequera, Plaza de toros de Antequera, Pazar, 23 Ağustos 2026. Juan Ortega, siyah süslemeli şişe yeşili.

Alçak ve ileri saplama (iki kulak). David de Miranda, siyah süslemeli siyah. Pablo Aguado, siyah süslemeli şişe yeşili.

İğne ve çapraz saplama (kulak). İğne, gevşek yarım saplama, iğne ve descabello (sessizlik). Ve klasisizm için, Aguado'nunki.

Pablo, üçüncüyü merkeze aldıktan sonra nefes nefeseydi; boğa, cezayı hissettikten sonra tekme attı ve geldiği gibi gitti. Bir şimşek gibi gitti, kapıyı yapan atı buldu ve orada bir seferde iki puyazo - alçak - aldı. Sevilyalı onu muleta ile aramaya gitti ve bir bayrak gibi taşımasına rağmen, yarılmasın diye iç zemine karşı fazla kapanmamaya çalıştı.

Bunlardan birinde, boğa onu sağ el geçişinde neredeyse deviriyordu, doğrudan bir gerçek mucize eseri kaçan boğa güreşçisine gidiyordu. O tarafta Sevilyalı bir seri çalana kadar ısrar etmeye devam etti. Ancak el değiştirince, sol tarafta daha iyi gittiği görüldü ve değerli naturales bıraktı.