Savunmasız olmanın nasıl bir şey olduğunu biliyorum': müzisyen This Is Lorelei AKA Nate Amos bağımlılık ve huzuru bulma üzerine'

Şarkıcı-söz yazarı ve Water from Your Eyes gitaristi, maddelere olan bağımlılığının artmasına rağmen durdurulamayacak kadar üretkendi. Artık ayık, yeni albümü ve hayatını değiştirmesine yardımcı olan şarkılar üzerine düşünüyor Nate Amos, hayatının büyük bölümünde sırf günü atlatmak için müzik yaptı. Bol miktarda vardı: Kendi ürettiği düzinelerce albüm ve EP, This Is Lorelei projesinin 2012'de başlatılmasından bu yana, o zamanlar Bandcamp adlı cesur, bağımsız bir platforma yüklendi.

Şimdi 35 yaşında, belki de tam bir Bandcamp sanatçısı: kısmen yatak odası pop dehası, kısmen alt-country ozanı, kısmen de büyük, ağır bir kalbe sahip indie rock serserisi. Akranları ona geçmiş bir çağın kayıp bir halk kahramanı gibi davranıyor. Amos, Londra'nın kuzeyindeki Camden Town'daki bir kafenin bodrum katında buzlu bir matcha kucaklıyor; Kahvenin kendisini "bok gibi hissettirdiğini" söylüyor ve artık bu tür zaaflara boyun eğmiyor.

Bandcamp albümlerinden birinin adı olan OK N8, parmak eklemlerinde dövülmüş. Birkaç yıl önce, Amos ayıldıktan hemen sonra bir arkadaşı imzalamıştı. "Tam da elinize dövme yaptırmak gibi kararlar vermemeniz gerektiği zamanlarda" diye şaka yapıyor.

Aktif mavi gözleri altın-kahverengi saçakların ve asi, talaşlı sakalın arkasında dans ediyor. Zor bir durumda sandalyesinde geriye doğru sallanacak ve her zaman masanın altında saklanıyormuş gibi görünen yanıtları arayacaktır. Ama ne zaman gerçeğe rastlasa, aç bir gülümsemeyle başını kaldırıp bakıyor. AKA Nate Amos bağımlılık ve huzuru bulma üzerine Jazz Monroe Şarkıcı-söz yazarı ve Water from Your Eyes gitaristi, maddelere olan bağımlılığın artmasına rağmen durdurulamaz derecede üretkendi.

Artık ayık ve yeni albümü ve hayatını değiştirmesine yardımcı olan şarkılar hakkında düşünen Nate Amos, sırf günü atlatmak için müzik yaptı. Bol miktarda vardı: This Is Lorelei projesi 2012'de başlatıldığından bu yana, kendi yapımcılığını üstlendiği düzinelerce albüm ve EP, o zamanlar Bandcamp adlı cesur, bağımsız bir platforma yüklendi.

Amos, Londra'nın kuzeyindeki Camden Town'daki bir kafenin bodrumunda oturmuş, elinde buzlu bir matcha tutuyor; Kahvenin kendisini "bok gibi hissettirdiğini" söylüyor ve artık bu tür zaaflara boyun eğmiyor.

"Tam da elinize dövme yaptırmak gibi kararlar vermemeniz gerektiğinde" diye şaka yapıyor.

Amos, yeni albümü The Singer in My Band'ı 2017'de Brooklyn'deki apartman dairesinde kaydetti. O zamanlar "punk house havası" vardı ama ev arkadaşları ilerledikçe yavaş yavaş yerini kendisi devraldı.

Ev stüdyosu kurulumu, bildiği tek yol olan hızlı çalışmasına olanak tanıyor. Yavaş yavaş konuşabiliyor ama şiddetli çalışma ahlakı, tembelliğe olan yakınlığını yalanlıyor. Yeni albümü Matador'a imza atmadan önce bitirdi, ancak varlığını plak şirketinden bir sır olarak sakladı (aynı zamanda diğer grubu art-rock uyumsuzları Water from Your Eyes'ın da eviydi).

Parlak yeşil içkisini pipetle karıştırarak, "Sözleşmeyi imzaladıktan sonra yarım saat içinde tamamlanmış albümü onlara gönderdim" diyor. "Ben şöyle düşünüyordum: 'Aslında, bitti! My Band'daki Şarkıcı endişe verici derecede neşeli; hüzünlü oda popundan kasvetli post-punk'a ve orta büyüklükteki indie marşlara kadar uzanan bir ıvır zıvır kataloğunda aykırı bir kişi.

Bluegrass ustası babası Bob Amos'un büyüsü altındaki çocukluğuna giden tiz riff'ler, doyurucu armoniler ve tavşan hoplayan bas sesleri çalıyor. On yıl önce bu kadar olgun ve pastoral bir şey yapmış olsaydı, bunun bir şaka olduğunu varsayabilirdiniz. Gerçekte, Amos'un her zaman bir taşra ruhu olmuştur."