81 Yaşındaki Estrella Caballero, Ceuta'daki Evini Terk Etmek Zorunda Kaldı

81 yaşındaki Estrella Caballero, Ceuta'daki evini terk etmek istemedi, ancak torunlarının yaşındaki çocukların sokaklarda uyuduğunu görmek kararlılığını kırdı. Şimdi Algeciras'ta geri dönebileceği anı bekliyor, bu sırada binlerce insan sokaklarda uyumaya devam ediyor ve birçok Ceuta ailesi geçici bir göçü tercih ediyor. "Orada günlük özgürlüğümüz rehin," dedi.

Estrella, 30 Temmuz'da Fas ile sınırı geçen ve özerk şehirde kayıtlı nüfusun neredeyse tamamına denk gelen 80.000 göçmenin oluşturduğu çığın farkındaydı. Ancak evini terk etmeyi reddetti ve grafik ve endüstriyel tasarımcı olan oğlu Anselmo Cruces'a defalarca gitmek istemediğini söyledi. Anselmo, güvenliği için birkaç gün Algeciras'taki evinde kalmasını istiyordu.

Estrella, 5 Ağustos'ta, 1418'den beri Şehrin Annesi ve Hamisi olan Santa María de África onuruna düzenlenen alayı gününde sokağa çıktığında fikrini değiştirdi. "İzlenim muazzamdı. Aniden çıplak gerçeği, insan dramını hissetti, diye açıkladı oğlu.

Estrella, torunlarının yaşındaki çocukların yalnız başına dolaştığını, aileleriyle iletişime geçmek için telefon istediğini veya ara sokaklarda uyuduğunu gördü." Yaşlı kadın gözyaşlarına boğuldu ve oğluna defalarca diye sordu. Ancak yakındaki süpermarketler kapalı veya boştu. "Eve geldiğimizde konuştuk.

Onu evinden atmakla ilgili değildi, ancak durum netleşene kadar birkaç gün uzakta olursa hepimiz çok daha sakin olurduk. Endişem şu ki, herhangi bir sağlık sorunu ortaya çıkarsa ve hızlıca ayrılmak zorunda kalırsak, güvenli bir yerde olacak ve ihtiyaç duyduğu tüm ilgiyi alabilecek. Sonunda Algeciras'taki eve gitmeyi kabul etti, diye hatırladı Anselmo.

Cuma günü, 8 Ağustos'ta saat 17:30'da feribota bindiler. "Tekne büyükanne ve büyükbabalar, çocuklar ve ailelerle doluydu. Bunlar Ceuta'dan ayrılmak isteyen insanlar değildi.

Belirsizlik karşısında sevdiklerini korumaya çalışan insanlardı, diye yansıttı tasarımcı. 31 Temmuz'daki kitlesel girişten neredeyse bir ay sonra, binlerce insan Ceuta'nın sokaklarında, parklarında, plajlarında ve yamaçlarında uyumaya devam ediyor. Buna karşılık, düzinelerce Ceuta sakini geçici olarak evlerini terk ediyor.

İş buna izin vermiyorsa, durum normale dönene kadar çocuklarını gönderiyorlar. Bazı ebeveynler, pandemi sırasında olduğu gibi okulların çevrimiçi dersler düzenlemesini bile talep ediyor. Şehir dışında ikinci bir evi, akrabası veya arkadaşı olan Ceuta sakinleri için geçici olarak ayrılmak, çocukların ve yaşlıların huzur içinde yaşaması için tek alternatif haline geldi.

"Günlük özgürlüğümüz rehin. Dokuz yaşındaki oğlumla sadece bir arkadaşımın evine gidebildim. Yazın geri kalanı da böyle geçecek.

Ve sonbahar ve kışın da öyle olacağından korkuyorum, çünkü aynı olacağız, diye tahmin yürüttü adını vermek istemeyen bir Ceuta avukatı. "Yağmur yağdığında spor merkezini bizden alıp kalanları koyacaklar çünkü ıslanacaklar ve hava soğuk olacak, biz de çocuklar için karate, yoga veya binicilik yapamayacağız. Ve varsa bile, çoğu sabıkalı olduğu için suçluların gözetiminde olacak.

Gerçek bu, ama söylenmiyor, diye kınadı. Ceuta şu anda yasasız bir şehir. Ve burada büyüyenlerimiz her zaman dışarıdan anlaşılması belki zor olan bir belirsizlik duygusuna sahip olduk... Nesiller boyunca bir gün bir şey olacağı ve şehrimizin alt üst olacağı korkusu var.

1975'teki Yeşil Yürüyüş, Ceuta sakinlerinin kolektif hafızasında hâlâ çok canlı, diye açıkladı Estrella'nın, birçoğu Fas kökenli 15 çalışanı olan üçüncü kuşak bir aile alüminyum ve cam doğrama işini yürüten oğlu. Kalan göçmenlerin iyi niyetli olup olmadığını veya bir ayaklanma olup olmayacağını bilmiyorsunuz. Çünkü şu anda durum neyse o, ancak birkaç yıl önce 240 Sahra altı Afrikalının ayaklanması olduğu gibi, diye hatırladı Anselmo, 11 Ekim 1995'te Ángulo'daki olaylara atıfta bulunarak, Ceuta'nın Avrupa'nın güney sınırı olarak tarihinde bir dönüm noktası olarak kabul edilen olaylara.

O gün, Sahra altı göçmenler Kraliyet Surları'nda engellendi. İçişleri Bakanlığı tarafından yetkilendirilen ve Ulusal Polis tarafından gerçekleştirilen Kürt grubunun ayrılışı, kendilerini ayrımcılığa uğramış hisseden Afrikalıların ilk protestolarını ateşleyen kıvılcım oldu.