Garaj Tamircisi Komşumuzun Teslimatları Yüzünden Kapımız Hiç Kapanmıyor

Bir Çarşamba sabahı mutfakta çalışırken kapı zili çalıyor. Teslimat bekleyen eşim kapıyı açıyor. 'Hayır, fren balatası istemiyorum' diyor.

Cevabı duymuyorum. 'Çünkü ben bir garaj değilim' diyor eşim. Aslında arka bahçemizin hemen ötesinde küçük bir garaj var.

Onu ofis kulübemden yalnızca bir tuğla duvar ayırıyor; çalışma günlerim düşen anahtarların parlak çınlaması ve aletlerin gıcırtılı vızıltısıyla kesiliyor. Bu yakınlık yüzünden tamircinin postasının çoğunu alıyoruz ve teslimatlarının birçoğu önce bize geliyor. Bazen fren balatası; bazen Audi A3 için bir far ünitesi.

Bir keresinde gece 11'de alçak platformlu bir tırda ezilmiş bir BMW için imza atmam istendi. 'No, I don't want brake pads, dedim.