Geçen Yıl Ebeveynlerimi Ziyarete Gittiğimde, Babamla Yaptığım Bir Konuşma Bende Kalıcı Bir İz Bıraktı

Ailemi Altın Kıyı'ya taşıyıp ebeveynlerimin yakınında yaşamak için karşı konulmaz bir çekim hissettim. Ailem bu yıl onlarla birlikte yaşıyor ve haziran ayında babama Parkinson teşhisi kondu. Hayatım boyunca, evrenin beni belirli bir yöne yönlendirdiğine dair garip bir his duydum.

Geriye baktığımda, hayatımın akışını kökten değiştiren birkaç dönüm noktası da belirleyebiliyorum. Geçen temmuzda bunlardan birini yaşadım. Ebeveynlerimin yaşadığı Altın Kıyı'da tatildeydim, üç çocuğum yakınlarda oynarken babamla bir parkta oturuyordum.

Birdenbire babam bana onu ne kadar sevdiğini ve ne harika bir kız olduğumu anlatmaya başladı. O gezi sırasında babamın sağlığındaki ince değişiklikleri zaten fark etmiştim ve bir şekilde konuşma bir veda gibi hissettirdi. İlk kez, ebeveynlerimle geçirdiğim zamanın tükenmekte olduğu korkunç gerçeği beni sarstı.