Ukrayna'ya İlk Ziyaretimin Ardından Ukraynaca Derslerine Başladım

Ukrayna'ya ilk ziyaretimin ardından Ukraynaca derslerine başladım. Ekim 2022'deki ilk haber gezimden döner dönmez, kendimi daha az çaresiz hissetmek ve haberciliğimi daha iyi anlamak için Ukraynaca öğrenmeye karar verdim. Öğretmenim Olha ile haftalık görüntülü görüşmeler yapmaya başladık; o İvano-Frankivs'kteydi, ben Londra'daydım.

Kiril alfabesinin zarif harflerini sabırla öğretti. Ukraynaca'ya özgü Ї harfi, Rus alfabesinde bulunmadığı için bir bağlılık göstergesi olarak işliyor; 2022'de işgal altındaki Mariupol'da bu harf sokaklara tebeşirle yazılmıştı. Soyadımın çevirisinde yer alan Ґ harfi ise Stalin döneminde alfabeden çıkarılmış, 1991'deki bağımsızlıktan sonra geri getirilmişti.

Ukraynaca'daki yoğun ünsüz yığınları dilimi zorluyor; 'nezvajayuçi na' (rağmen) ifadesini ezberlemek için sayısız tekrar yaptım. 'Şç' sesini veren Щ harfi ise İngilizce'de 'pushchair' kelimesindeki gibi dört harfle karşılanıyor. Üniversitede klasik filoloji okumuş biri olarak bu zorlu dilin beni yenemeyeceğini düşünüyordum. Dil öğrenmek, savaşın ortasında bir dayanıklılık biçimi haline geldi; her yeni kelime, anlamaya çalıştığım bir dünyaya açılan bir kapı oldu.